Postbus 13

Onze lily is een grote meid geworden. Zo kwam ze net van de universiteit af en had grote stoute dromen en een paar jaar later heeft ze haar hele toekomst verwerkelijkt, leuke man getrouwd en de trotse moeder van een kern gezonde zoon.
De laatste aanwinst is net een maandje oud en we zijn eens gaan kijken bij Lily.

Vrijdag 17 september zijn we met z’n allen, 15 personen, naar Dongguan getransit. Lily had een groot dinner georganiseerd voor familie, vrienden en kennissen om de nieuwe baby te komen bekijken. Zo’n 50 mensen kwamen kijken naar de kleine Joe. Er is hem een naam gegeven die in het Chinees heel veel betekent, iets met vuur en hout enzo. In het Nederlands slaat het de plank mis, of zaagt het geen hout. We hebben hem maar Joe genoemd. De eerste lettergreep van zijn naam klonk zo.

Bijkomend positief neveneffect voor de ouders is, dat het een traditie is om een pasgeboren Chineesje een rode envelop, gevuld met geld (Hong Bao), te geven. Hoeveel erin gaat, weet ik niet en ligt ook aan de gever. Ik geloof niet dat daar standaards voor zijn, wat de belasting aftrekbaarheid ervan is en of het aan inflatie onderhevig is. Wij hebben een grote Tedyber er bij gegeven en een fruitmand. Omdat het morgen mid-autumn festival is hebben er er ook een door mooncakes bijgedaan. Ik word gek van die koeken, dit jaar een kast vol. Als er ergens commerciele ruimte is om een traditie te veranderen, dan is dat met dit festival.

Lily was echt helemaal aan het glimmen vrijdag. Ook ik moest de baby even vast houden van haar. Ik ben daar niet zo goed in, veel te bang dat ik iets laat vallen, dat ze gaan huilen of spugen enzo. Maar toch het is gelukt, baby maakt het naar omstandigeheden ook nog steeds goed:

Lief klein Chineesje he!

Groetjes uit Guangzhou,

Petra