China en de Recessie
De tijd gaat snel. Morgen is het alweer 2 weken geleden dat ik m’n broer terug gebracht heb naar het vliegveld. Maart is in volle gang en volgende maand begint de Canton Fair weer.
Dit keer verwachten we dat het helemaal rustig zal zijn. Als je de nieuwsberichten moet geloven koopt niemend meer wat en besteld daardoor ook niemand meer wat.
Zelfs de beursen reageerden timide toen de Chineze regering aankondigde om vooral in eigen land te investeren ipv buitenlandse investeringen te doen.
Wat wij hier merken van alle turbulentie is dat we veel vragen krijgen van buitenlanders of er vacatures in ons bedrijf zijn, of dat we weten waar er mensen gevraagd worden.
Er komen meer aanvragen voor producten binnen dan voorheen. Bedrijven die vroeger zelf direct zaken deden met Chineze fabrikanten, doen dat nu liever via ons. Het schroeft (soms) de kosten op, maar daartegen over staat, dat ons bedrijf even kan gaan kijken hoe de desbetreffende fabriek erbij staat. En of er wel echt een fabriek is. Zo kunnen wij inschatten hoe hun economisch plan inelkaar steekt of dat er een bail-out op korte termijn nodig lijkt. : )
Het is geen 100% garantie, maar wel meer hands-on dan wanneer je in Europa via je email en internetbanken je orders bevestigd.
Dit was even kort hoe de situatie wereldwijd ons bedrijf laat groeien. Het is niet alleen het kapitaal, maar je reputatie wat je verder brengt.
Helaas, hebben ook wij een recessie slachtoffer. Onze Jason is door zijn achterban terug geroepen naar zijn dorp om opa te verzorgen en de familie directer bij te staan. Erg jammer voor ons. Jason was altijd alert en nieuwsgierig wat er gebeurde in het bedrijf. Door zijn lengte kon hij ook prima lampen verwisselen. (vreemde competentie misschien, maar wel erg handig).
Uiteraard wensen we hem alles wat hij nodig heeft.
En nee, we hebben hierdoor geen vacature. Voorlopig gaan we verder met het huidige team, ondanks dat het goed gaat maken we toch pas op de plaats.
Ik hoop wel dat er verbetering komt in bepaalde jeuk-situaties hier.
Als ik een fles wasverzachter wil kopen in de plaatselijke AH, dan krijg ik 4 of 5 verkoopstertjes om me heen. Allemaal rennen en praten ze door elkaar heen om mij duidelijk te maken welke fles mijn handdoeken het zachtste gaat maken. Dit is waar ze voor aangenomen zijn. Klanten in de weg staan! Het is voor mij zo’n ergenis om 1 fles van nog geen 3 Euro!
Dus ik hoop, zonder iemand pijn te wensen, dat dit toch wel erg snel opgelost gaat worden.
Groetjes uit Guangzhou, China
Petra
